ای گلبن باغ ولا، نور دل خیرالنسا هستی توجان مرتضی ، زینب مدد مولاتنا از نسل پاک حیدری، ازگلشن پیغمبری آیینه ی زهرا نما،زینب مدد مولاتنابرفاطمه نوردوعین جان علی اخت الحسین پیغمبرکرب وبلا زینب مدد مولاتناچون فاطمه هستی،صبور دشمن شکن هستی غیور ای دختر شیر خدازینب مدد مولاتناعالم بود مهمان تو،شرمنده احسان تو سرمنشأ جودوسخازینب مدد مولاتناآورده ام برتوپناه،برمن ز رحمت کن نگاه ای درد عالم را دوا زینب مدد مولاتناگرروسیاه وگربدم با دعوت تو آمدم آورده برتو التجاجانم فدای غربتت دشمن شکسته حرمتت امشب به لب دارم نواچون فاطمه غم دیده ای ظلم فراوان دیده ای ای خواهرغم مبتلا،زینب مدد مولاتنا ای عمه ی صاحب زمان بشنیده ای زخم زبان در کوفه و شام بلازینب مدد مولاتناای زینت نام حسین بودی توهمگام حسین در سرزمین کربلاتو داغ اکبردیده ای ،صدپاره پیکردیده ای شدکشته ی جور وجفازینب مدد مولاتناشش ماهه اصغردیده ای ببریده حنجردیده ای شد پرپر از تیر بلا، مولاتنا زینب مدد پرپربدیدی یاس را ،نقش زمین عباس را شددستش ازپیکرجدا ،مولاتنازینب مدد جسم برادردیده ای درخون شناوردیده ای دیدی سرش برنیزه ها،مولاتنا زینب مدد آتش به خیمه دیده ای سرها به نیزه دیده ای دیدی تورنج و ابتلا،مولاتنا زینب مدددیدی تواندرشهرشام ،سنگ میزدندازروی بام بر سر و روی شهدا،مولاتنا زینب مدد رفتی تو درشام خراب، درمجلس بزم شراب همراه دیگر اسرا، مولاتنازینب مدددیدی که میخوردازجفا،برلعل لبهای اخا

من آن فرشته ام که به دنیا نشسته امحورایم و به دامن تقوا نشسته ام من چشمه ام جدا شده از کوثر بهشتطوبایم و به گلشن طاها نشسته اممن زینبم که مظهر صبرو شهامتم وز مکرمت به طارم اعلا نشستهامبابم علی چو نقطه بسم الله است و منچون کسره پای نقطه آن با نشستهام*دم دروازه کوفه گفتن این علی داره خطبه میخوانه دختر علی نیست ساکتش کنید و الا بساطمون رو به هم میریزه یه وقتی دیدن لحنش عوض شد *از بس که داغ بر جگر من نشسته است* هر داغی حسین دید زینبم دید اما یه داغی زینب دید حسینم ندیده اونم داغ خود عبدالله بود *از بس که داغ بر جگر من نشسته استآتش به جان چو لاله ی صحرا نشسته امدر چار سالگی غم چهل ساله ام رسیدتا در فراق سید بطحا نشستهام من دیده ام شهادت مادر به چشم خوددر سوگ آن حبیبه ی یکتا نشستهام*چهار ساله بود دنبال جنازه مادر دوید دیگه از کجا بگم*رخسار غرق خون علی دیدهام ، دریغآن دخترم که در غم بابا نشسته ام*یابن الحسن برای تو میخوانم آقاجان*داغ حسن شراره ی غم زد به جان مندر سوگ آن امام به غوغا نشستهاماز پای در نیامدم از هر بلا ، ولیپیش سر حسین من از پا نشسته ام* از این پهلو به اون پهلو می غلتید نگاهش به خیمه ها بود ، یا اختا ارجعی خواهرم برگرد چیزی نمونده رو سینم بنشینند راوی میگه همون زینبی که تا به حال کسی صداشو نشنیده رو دیدم سراسیمه به طرف گودال قتلگاه میدوید صدا میزد وا محمدا واعلیا واحسینااز حرم تا قتلگه زینب صدا میزد حسینجان فدا میکرد حسین زینب صدا میزد حسیننوحه زمینه ای گلبن باغ ولا، نور دل خیرالنسا ، هستی توجان مرتضی ، زینب مدد مولاتنااز نسل پاک حیدری، ازگلشن پیغمبری ، آیینه ی زهرا نما، زینب مدد مولاتنابرفاطمه نوردوعین جان علی اخت الحسین پیغمبرکرب وبلا زینب مدد مولاتناچون فاطم